Biesbosch – Merwede – Dordrecht

21 April  – 8:45-18:00 – 6 Kano Club Rotterdam, 2 Dayaks en 3 Maaslandse Kano Vereniging
“Hoe dichter bij Dordt, hoe rotter het wordt”
Tekst: Adri Klaver
Video: Mike
Foto’s: Adri

Op die uitspraak boven kom ik straks nog even terug, maar eerst moet je weten dat Dordt ons in de schoot werd geworpen door een spontane uitnodiging van de Dajaks kanoclub in sito.

Wat is er gebeurd? Aangekomen bij het veer “Kop van het Land-Biesbosch Spieringpolder” werd onze doorgang naar het startpunt voor de Brabantse Biesbosch versperd. De pont was in aanvaring gekomen met een rijnaak, en tot 1 mei in reparatie. De netwerkers in ons gezelschap kenden de Dajaks met hun clubgebouw 100m verderop, en aldaar nodigde vaarleider Walter ons spontaan uit voor een begeleide rondvaart in Dordtrecht. Na omkleden in hun clubhuis gingen we via de glijramp het water in.

Via de Ottersluis door de Kikvorschkil midden in de Hollandse Biesbosch via de Helkakanaalsluis naar de Beneden Merwede. Onderweg zagen we een paartje zeearenden in de lucht cirkelen met hun nest in de Hollandse Biesbosch. Korte stop aan een strandje.

Bij de Wijnhaven voeren we Dordt binnen met als eerste stop, nabij de Nieuwe Brug, het huis “De Onbeschaamde”. Deze naam is afgeleid van een destijds beschamende Dordts “manneke pis” op het fronton van de gevel. Zijn edel deel werd tijdens een intocht van koningin Emma met een oranje sjerp bedekt.

Peddelend door de ongeveer 100 meter lange onderkluizing van het Scheffersplein gevolgd door een venetiaanse gracht naar het stadhuis.

Onze lunchplek was onder de Grote Kerk van Dordrecht.


Terug op de rivier werden we gewezen op de imposante achter-erkers van grachtenpanden met voordeuren aan de Wolweverskade. De gelukkige bezitters genieten van het dynamische panorama van het waterverkeer op de oude Maas.

Via het “Wantij” keerden we terug naar de Dajaks, waar we werden uitgenodigd in hun kantine.

“Hoe dichter bij Dordt, hoe rotter het wordt”. Alhoewel de huidige burgervader liever het ‘mooier’ gebruikt, is het toch echt ‘rotter’, is het gezegde afkomstig uit de scheepvaart. Vanaf het begin van de 14e eeuw had Dordtrecht stapelrecht, hetgeen betekend dat alle schepen die langs Dordt voeren aldaar hun lading moesten opslaan en verhandelen. Dit gebeurde vaak onder dwang. Voor de komst van de Nieuwe Waterweg 1872 was scheepverkeer met Rotterdam alleen mogelijk via Dordtrecht en dat werd niet gewaardeerd, hetgeen voor Hollanders de klankassociatie met “rotter” verklaard.