Nieuws

Milos Ristic aasde op de wereldtop, maar nam de andere afslag

Tekst: Berend

Foto: A. Edmonds

Hij zou de wereldtop bereiken. Dat stond in de sterren geschreven. Zijn ouders komen uit het Servische stadje Sremska Mitrovica dat barst van de gestaalde kanosprinters die finales van WK’s halen en de Olympische Spelen. Kinderen van 13 jaar trainen daar al dagelijks.

Milos Ristic (20) groeide echter op in Nederland dus wilde hij het hier proberen vanuit RCC, nu Kano Club Rotterdam. Dat begon veelbelovend. Hij werd meervoudig Nederlands kampioen bij de junioren. Een aantal jaar trainde hij mee met het Nederlandse team dat de aansluiting zocht met het wereldtoneel. Over een paar jaar zouden de Olympische Spelen binnen bereik moeten zijn.
Milos was fysiek de sterkste van het team, alsof zijn Servische bloed extra spierkracht gaf. Trainde twee tot drie keer per dag op de Willem Alexanderbaan, de Kano Club Rotterdam en in sportschool David Lloyd.
Maar Milos zal niet in het vliegtuig stappen naar verre oorden om te presteren. Ergens in november nam hij een andere afslag. ‘Mijn interesses verschoven,’ zegt hij nu. ‘Naar mijn studie Computer Science and Engineering aan de TU Delft. En naar mijn privéleven, mijn vrienden, de verjaardagen.’

Niet de wil
Achteraf was er al een aanwijzing dat hij zijn droom zou opgeven. Hij verliet zijn coach van het Nederlandse team en ging vanaf het najaar in zijn eentje trainen. ‘Na twee maanden had ik niet langer de wil om de beste te zijn. Het Nederlandse team was een machine waarin je constant doorgaat. Regen of sneeuw. Dat kost enorm veel tijd maar is ook heel belonend. Je bent wel steeds moe van de laatste wedstrijdtraining of je bereidt je voor op de volgende training. Tijdens mijn zelfstandige training had ik meer tijd voor reflectie. De uitkomst was dat ik op dit niveau niet verder wilde.’

Begripvol
Het team reageerde begripvol. Milos: ‘Ze waren blij voor mij. Dat ik na lang nadenken een keus had gemaakt. Ik heb geen enkele nare reactie gehad.’ Hoe zou dat gaan in Servië, als je afhaakt? ‘In zulke landen gaat het er wat harder aan toe. Het aanbod van jong talent is groter dus is het vanzelfsprekend dat er ook meer afvallers zijn. Omdat we in Nederland met minder zijn, vorm je misschien ook een hechtere band met elkaar waardoor afscheid nemen moeilijker kan zijn’

Krachttraining
Hij ziet kanosprint nu als een hobby, hoewel hij nog steeds stevig traint. ‘Ik ben nu meer bezig met krachttraining, dat heb ik altijd leuk gevonden. Ik wil zo sterk mogelijk worden. Dat vind ik fijn maar het is geen doel zoals bij de wereldtop willen horen.’ Milos is maar liefst acht kilo aangekomen, voornamelijk door extra spiermassa. ‘Maar het voornaamste is dat ik de lol weer heb om te sprinten. En dat ik met mooi weer vaker op de
Rotte te zien ben.’

Rondje Biesbosch (20 okt 2022)

Tekst: Heleen.

Scroll down for English

Tekst: Heleen.

Foto’s: Mike en Heleen

Weersvoorspelling: 3Bft., eerst droog en daarna wat regen.

Deelnemers: Mike, Iede, Onno, Debby, Erik, Paul, Adriaan en Heleen.

Yes, een mooie tocht door de Biesbosch op een doordeweekse dag georganiseerd. Dit konden wij, Adriaan en ik, niet voorbij laten gaan.

Na een korte duidelijke briefing, vertrokken we rond kwart over negen met vier auto’s en acht boten richting  het pontje bij Kop van ’t Land. Na de oversteek over de Merwede was het nog een klein stukje rijden naar Spieringsluis. Daar konden we de auto’s prima even langs de kant parkeren voor het afladen, vlakbij de steiger. Na het afladen en omkleden, de auto’s bij de jachthaven geparkeerd en konden we zo rond half elf te water.

Het was laag water, dus het eerste stuk was wat ploeteren door de waterplanten. Dat was dat, dachten we, maar Mike wist een leuk tussendoor stukje, waar we nog meer laag water tegen kwamen. Peddel weg en maar met de handen vooruit proberen te komen. Een aantal van ons gingen maar lopen, en Erik was zo galant om enkele van ons een extra duw te geven.

Erik demonstreert op de foto, hoe laag het water was.

Daarna doorgevaren via het Gat van den Kleinen Hil richting het Gat van Honderd en Dertig.

Ondertussen was het licht gaan regenen, en toen we bij de Rietplaat aankwamen, om te lunchen, regende het wat harder.

Na de lunch om de Ganze gevaren, via het Gat van de Noorderklip heen, de Sloot van Beneden Petrus en via het Gat van de Hardenhoek weer terug naar het beginpunt. (Grofweg genomen.) Gelukkig was de waterstand inmiddels hoger, dus het laatste stuk varen naar de steiger was een stuk gemakkelijker! En ook ging de zon nog op het laatst schijnen. Moe en voldaan, waren wij om een uur of vier weer thuis.

Het was een prachtige tocht van 18,5km, goed georganiseerd, rekening houdend met ieders wensen, mogelijkheden en onmogelijkheden. Kortom: helemaal TOP!


Round the Biesbosch (20 Oct 2022)

Photos: Mike and Heleen
Text: Helen.
Weather forecast: 3Bft., first dry and then some rain.
Participants: Mike, Iede, Onno, Debby, Erik, Paul, Adriaan and Heleen.
Yes, a nice tour through the Biesbosch was organized on a weekday. We, Adriaan and I, could not let this pass.

After a short clear briefing, we left around a quarter past nine with four cars and eight boats for the ferry at Kop van ’t Land. After crossing the Merwede it was still a short drive to Spieringsluis. There we were able to park the cars along the side for unloading, near the jetty. After unloading and changing clothes, the cars were parked at the marina and we were able to enter the water around half past ten.

It was low tide, so the first part was some plodding through the aquatic plants. That was it, we thought, but Mike knew a nice inbetween part, where we encountered even more low tide. Paddle away and try to move forward with your hands. Some of us just started walking, and Erik was kind enough to give some of us an extra push.

Erik demonstrates in the photo how shallow the water was.
Then we paddled through the Gat van den Kleinen Hil towards the Gat van Honderd en Dertig.

In the meantime it had started to rain lightly, and when we arrived at the Rietplaat to have lunch, it was raining a bit harder.

After lunch we sailed around the Ganze, via the Gat van de Noorderklip, the Sloot van Beneden Petrus and via the Gat van de Hardenhoek back to the starting point. (Roughly taken.) Fortunately, the water level had risen by now, so the last stretch to the jetty was a lot easier! And the sun was finally shining. Tired and satisfied, we were home at about four o’clock.

It was a beautiful tour of 18.5 km, well organized, taking into account everyone’s wishes, possibilities and impossibilities. In short: completely TOP!

Rondje Tiengemeten mooie klassieker voor beginners

Tekst: Berend

Foto: Coen

Een rondje om het eiland Tiengemeten is uitgegroeid tot een klassieker. Niet te lang, genoeg luwte als dat nodig is, verschillende instapplekken met goede parkeerplaatsen en een mooie pauzeplek aan een strandje. Voor beginners een ideale eerste kennismaking met groot water.

Op zondag 2 oktober waren er echter geen beginners bij. Die hadden zich afgemeld, geen idee waarom. Zelfs de tochtleider had zich afgemeld dus een zwaar gehavende ploeg met Iede, Elsbeth, Coen, Harm, Ilja en Berend verscheen aan de start.

Tegenwind

Dit keer besloten wij in te stappen via een gammel pontonnetje in Nieuwendijk bij de veerboot naar Tiengemeten. De wind met kracht 3+ woei pal uit het westen. Daarom eerst maar naar de westpunt van het eiland tegen de wind in. Strak langs de kant varend hadden we een ietsie pietsie beschutting achter de rietkragen van Tiengemeten. Eenmaal bij de punt kwam het verzoek van Harm om verder door te varen tot een grote scheidingsboei. ‘Anders wordt het wel een heel kort rondje,’ verklaarde hij. Achter de boei langs lieten we ons terugvallen naar Stad aan het Haringvliet waar een mooi strandje lag met een eendenkadaver dat ik per abuis met mijn kajak verder in het zand drukte tijdens het uitstappen.

Golven in de rug

De terugweg was natuurlijk de beloning na vijf kilometer tegenwind. Lekker windje en golven in de rug langs het hele eiland. Dat schoot aardig op. Ik trok meteen mijn zeiltje op voor een lange ‘downwind run’. Het zoemen van de schootlijn is altijd weer een lekker geluid. Wel is het oppassen geblazen met een zeiltje dat helemaal haaks op de boot uitstaat en de neus van de kajak graag opzij drukt. Zeker in combinatie met de golven die de achterkant juist de andere kant opduwen. De oplossing was dit keer om het zeiltje iets in te trekken zodat de druk meer naar voren ging in plaats van naar opzij. De scheg doet natuurlijk ook wonderen. Iedereen had het naar zijn zin. De gesprekken verstomden, de concentratie ging uit naar goed koers houden met al die rollers van achteren door te kanten, achterwaarts peddelroer te geven of boogslagen te maken.

Bij de oostpunt was de pret voorbij en volgde nog een stukje weer terug met tegenwind naar Nieuwendijk. Dan dat gammele pontonnetje weer op, omkleden, boten opladen en naar de club. Een geslaagd tochtje dat zeker voor beginners is aan te raden.

NK K2 tevens Rottemerenmarathon

Door allerlei omstandigheden dit jaar 2 weken later dan ‘normaal’. Daarom waren er misschien iets minder deelnemers dan gewoonlijk op 25 september. Maar het was toch weer een geslaagde editie met de NK K2 winnaars over 20 kilometer:
K2 masters: Alexandra van den Elsen en Marco van Noort.
K2 senioren Chris Hellendoorn en Pier Siersma. 

Het overzicht van de uitslagen geeft samen met de foto’s van Sanne van der Most een mooi beeld van de wedstrijd. 

Maasbruggentocht (18 sep 2022)

Scroll down for English

Vaarders: Mieke (tekst), Susanne, Jan, Mike (foto’s)

De weersverwachting: Wind 4 Bft NW, kans op veel regen en 14° Celsius

Hoewel het weken, zelfs maanden mooi weer geweest is, is er vandaag een omslag in het weer. We laten ons er niet door beïnvloeden en verzamelen rond negen uur bij de club. We laden de kano’s op een karretje en verlaten om half tien het pand. Aan de overkant bij de steiger demonteren we de karretjes en deze gaan ingeklapt mee de kano in. Een mooi systeem en het werkt perfect.

Het water staat hoog en we moeten een vijftal bruggen onderdoor om bij het Mr U.G. Schilthuis over te kunnen stappen. Twee bruggen zijn wel heel erg laag. Mike hangt scheef aan mijn kano en zo kunnen we er net onderdoor. De steiger waar we uitstappen staat een flink aantal centimeters onderwater en is glad. Gelukkig gaat er niemand onderuit.

We steken het Oostplein over om bij de Boerengatkade weer het water in te gaan.

Jan meldt ons aan bij de Verkeerspost Sector Maasbruggen via marifoon en Mike dringt erop aan om met zijn vieren bij elkaar te blijven voor de veiligheid, maar eigenlijk bedoelt hij natuurlijk gezelligheid.

Zodra we onder de Boerengatbrug uitkomen hebben we een prachtig uitzicht op het Noordereiland. Susanne, Jan en Mike zijn al eerder op de Nieuwe Maas geweest, maar voor mij is het de eerste keer. De oversteek via de punt van het Noordereiland naar de Nassauhaven begint met klotsende golven aan alle kanten. Daarna wordt het rustiger. We varen met de stroom en de wind mee onderlangs het eiland van Brienenoord. Er is weinig vrachtvervoer op het water. Wat een rust!

De combinatie van de stad en haar natuur vormt een geweldig decor onderweg.

We varen door tot waar de Nieuwe Maas overgaat in de Noord en de Lek. Hier steken we over en via Bakkerskil varen we weer terug, maar niet voordat we geluncht hebben op de Kleine Zaag, midden in de natuur. Met poncho’s, regenbroeken en zitlappen hebben we in de regen onze boterhammen opgegeten. Een korte pauze, want anders koelen we te hard af.

Dus weer verder, met stroming mee maar wind tegen en met steeds meer regen door de Sliksloot naar de Sliksloothaven. Ondertussen maken we een groepsfoto in de stromende regen met de Algerabrug op de achtergrond.

We varen een klein stukje op de Hollandsche IJssel om vervolgens weer de Nieuwe Maas op te gaan. Vanaf hier voel je de stroming goed. Het laatste stuk naar het Boerengat gaan we nog een keer door de golven en aangezien we al een flink aantal kilometers achter de rug hebben vond ik dit het meest pittige stukje van de tocht.

Met de kano’s op de karretjes lopen we terug over het Oostplein, dit keer met meer bekijks.

De waterstand is gelukkig gezakt en moeiteloos varen we onder de bruggen terug meteen de sluis in.

Na 26,5 kilometer in- en ontspanning zijn we om 15:20 terug bij de club, moe maar zeer voldaan.


Maas Bridges Tour (18 Sep 2022)

Paddlers: Mieke (text), Susanne, Jan, Mike (photos)

The weather forecast: Wind 4 Bft NW, chance of a lot of rain and 14° Celsius

Although the weather has been nice for weeks, even months, today the weather has changed. We don’t let it affect us and gather at the club around nine o’clock. We load the kayaks on trolleys and leave the club at half past nine. On the other side at the jetty we dismantle the trolleys and pack them into the kayaks. A nice system and it works perfectly.
The water is high and we have to go under five bridges to reach the Mr U.G. Schilthuis to be able to portage. Two bridges are very low. Mike hangs sideways on my kayak and we can just pass under it. The jetty where we get out is quite a few centimeters underwater and is slippery. Fortunately no one falls.
We cross the Oostplein to enter the water again at the Boerengatkade.
Jan reports us to the Maasbruggen Sector Traffic Post via mariphone and Mike insists that the four of us stay together for safety, but of course he means fun.
As soon as we come out under the Boerengatbrug we have a beautiful view of the Noordereiland. Susanne, Jan and Mike have been on the Nieuwe Maas before, but for me it is the first time. The crossing via the tip of the Noordereiland to the Nassauhaven starts with sloshing waves on all sides. Then it gets gentler. We sail with the current and the wind below the island of Brienenoord. There is little freight transport on the water. What a rest!
The combination of the city and its nature forms a great backdrop along the way.
We paddle on to where the Nieuwe Maas changes into the Noord and the Lek. Here we cross over and via Bakkerskil we paddle back, but not before we have lunch on the Kleine Zaag, in the middle of nature. We ate our sandwiches in the rain, wearing ponchos, rain pants and seat pads. A short break, otherwise we will cool down too much.

So on again, now with the current but against the wind and with more and more rain through the Sliksloot to the Sliksloothaven. There we take a group photo in the pouring rain with the Algera Bridge in the background.

We paddle a short distance on the Hollandsche IJssel and then go down the Nieuwe Maas again. From here you can feel the current well. The last part to the Boerengat we go through the waves again and since we have already covered quite a few kilometers I experienced this as the most challenging part of the trip.

With the kayaks on the trolleys we walk back across the Oostplein, this time with more curious spectators.
Fortunately, the water level has dropped and we effortlessly sail back under the bridges straight into the lock.

After 26.5 kilometers of effort and recreation we are back at the club at 15:20, tired but very satisfied.

NK (para) kanosprint

Op 10 en 11 september werd het NK kanosprint gehouden aan de Alexanderbaan in Rotterdam.

KCR was goed vertegenwoordigd door Alexandra, Jaap, Milos, Susanne, Keesje, Kim en Willemijn.

Het was ook het allereerste NK parakanosprint en het voelde super dat drie van de zes deelnemers in de para-K1 wedstrijd en vijf van de twaalf aan de mixed ability K2, leden van KCR waren.

Lees verder “NK (para) kanosprint”

Drakenbootrace

Het kon dit jaar weer: deelnemen aan de Drakenbootrace op de Rotte in Rotterdam op zaterdag 27 augustus 2022. Joachim kreeg bijtijds een club van 18 mensen enthousiast, regelde een clinic bij de ‘professionals’ van Zoetermeer en schreef het team in (voor het eerst als Kano Club Rotterdam). Op nog minder dan een miniseconde werden we tweede.

EK Kanomarathon Masters (Denemarken)

Wat een geweldige prestaties van Alex en Jaap op 25 en 26 juli 2022 onder begeleiding van Jouke tijdens dit EK over een afstand van 15,4 km met overdragingen onder best wel barre omstandigheden. Jaap eindigde in de top 10 en Alex veroverde zelfs een zilveren medaille!
Een dag later startten ze samen in de K2 klasse. Met windkracht 6 en enorme golven was er op een gegeven moment geen houden meer aan: de boot zonk. Maar dat kon ze niet weerhouden om de kano te legen en als een speer weer verder te gaan. Door dit hele ‘gedoe’ verloren ze wel de derde plaats en moesten ze genoegen nemen met een vijfde plaats. Dat is blijft toch een hele mooie prestatie

Trip through Hillegersberg

Zondag 26 juli, 2022

On Sunday 26th July, the most recent graduates of Kano Club Rotterdam beginner classes took to the water for their first excursion beyond the Plas. The tour began with the group paddling up the Rotte, portaging when necessary to reach the Bergse Voorplas.
After a brief tour of the new Plas, we headed into the canals of Hillegersberg-Schiebroek. Tight and narrow, it took all of the skills learned on the Plas over the last four weeks to manoeuvre between the private boats and turn the tight corners. Low bridges introduced new paddling techniques, a forward stroke from the horizontal position.

Lees verder “Trip through Hillegersberg”